1976: Op woensdag 18 augustus wordt op het Jacob Roelandslyceum een informatie-avond annex oprichtingsvergadering gehouden voor een Rugbyclub. De avond wordt georganiseerd door JRC Ducks, de Boxtelse Honk- en Softbalvereniging, die daarmee een invulling wil geven aan de winter, wanneer het trainingscomplex en de kantine op het Essche Heike II er tot dan toe ongebruikt bij ligt. Middels affiches in Boxtel en omstreken wordt de jeugd opgeroepen deze vergadering bij te wonen. De overweldigende belangstelling blijkt te bestaan uit 2 personen!. Dat zijn Michel Schellekens en Kees Driessen, die een aantal films krijgen voorgeschoteld en verhalen van bondsbestuurders en enthousiaste personen van clubs uit de omgeving aanhoren.

Michel (de Chap) schrijft zich als eerste in, vervolgens Kees en zij mogen zich dus de oprichters van onze club noemen. Gerard Miltenburg, die eerder in Tilburg en bij de Dukes in Den Bosch actief was, stelt zich beschikbaar als trainer en stelt voor om in oktober met de eerste trainingen te starten. Kees Driessen is na deze oprichtingsavond echter een tijd lang “onvindbaar” en zo bestaat de club aanvankelijk uit welgeteld 1 trainer en 1 speler. Michel verricht het nodige missiewerk in Bar Becoloth, waar hij na verloop van tijd een aantal van zijn maatjes en ook kroegbaas Henk van Bilsen enthousiast weet te krijgen.

1977-1978: Michel Schellekens is ook het eerste rugby-bestuurslid ( voorzitter ) van Ducks, met zo’n beetje alle functies die bij een beginnende club nodig zijn. Getraind wordt er op het Essche Heike. Spelen is daar echter niet mogelijk (geen doelen), dus daarvoor moet nog een geschikte locatie worden gevonden. De eerste trainingen worden matig bezocht maar na enige maanden zijn er toch zoveel spelers bij elkaar dat gedacht kan worden aan een heuse wedstrijd. Die vindt plaats in Den Bosch tegen Dukes 3 en wordt verloren. In de return 3 weken later neemt Ducks met 16-4 revanche op het trainingsveld van voetbalclub ODC, dat voorlopig dienst doet als wedstrijdterrein. Ook RC Breda komt daar nog een keer op bezoek. Met deze club zal Ducks vooral in de eerste jaren vrij intensief contact houden.

Een belangrijke stap wordt gezet wanneer de club zich inschrijft bij de Nederlandse Rugbybond voor de competitie van het seizoen 1977-1978. Ducks wordt ingedeeld in de 2^e Klasse Zuid. Bovendien wordt op de sportvelden van het Jacob Roelandslyceum nabij Stapelen een locatie gevonden om wedstrijden te spelen. Dit terrein zal gedurende 3 jaar de thuishaven van Ducks blijven. “Stapelen” roept bij veel leden en oud-leden nog steeds nostalgische gevoelens op.

Het team van Ducks in dat eerste competitieseizoen bestaat onder anderen uit: Michel Schellekens, Gijs Durlinger, Vincent Gerris, Fons Theunis, Herman van de Sande, Marc van Alphen, Peter Kokke, Frank de Bruin, Pierre van Amelsvoort, Frans van Dooremalen, John von Berg, Dick van der Meijden en Joseph Snellaars. Al met al heeft het team weinig rugby-ervaring maar met veel enthousiasme wordt het seizoen afgesloten met een verrassende 3^e plaats in de 2^e Klasse Zuid. De Boxtelse rugbyers laten zich ook in de “Derde helft” na elke wedstrijd niet onbetuigd. De teamspirit wordt vooral opgebouwd na de trainingen in de kantine op Essche Heike en in de voorbereidingen op zaterdagavond in Bar Becoloth. Zo ontstaat een vriendenclub die tot in de tegenwoordige tijd zijn weerslag heeft. Michel Schellekens laat het voorzitterschap (2 jaar) aan Henk van Bilsen.

1978-1979: Ondertussen vindt een bijzondere gebeurtenis plaats. In het najaar van 1978 wordt een heuse supportersvereniging opgericht. Met name het zichtbaar enthousiasme van de spelers voor, tijdens en na de wedstrijden leidt ertoe dat zo’n 50 supporters zich betrokken voelen bij deze club. Een op dat moment vrij uniek gegeven in de rugbywereld. Onder aanvoering van met name Henk van Bilsen (voorzitter van Ducks) en Ruud de Haas (voorzitter/penningmeester Supportersvereniging) komen mensen in groten getale de wedstrijden van Ducks bezoeken en kan bij uitwedstrijden zelfs meermalen een bus gecharterd worden om supporters mee te laten reizen.

Inmiddels wordt er fanatiek getraind op Essche Heike II en het team begint een steeds constantere vorm te krijgen. Spelers worden op basis van hun fysieke en technische capaciteiten door trainer Gerard Miltenburg op de juiste posities geposteerd. Het gevolg is dat er gaandeweg betere resultaten worden behaald en Ducks wederom meedraait in de bovenste regionen.

Na het seizoen ‘78-’79 wordt op Stapelen het eerste Ducks-rugbytoernooi gehouden, gewonnen door Bredase RC, waarbij bijna 400 bezoekers worden waargenomen. Hieraan wordt ook deelgenomen door een aantal jonge spelers uit Boxtel die min of meer op eigen houtje een rugbyteam hadden opgericht en die onder leiding van Ad Schalkx al een aantal maanden fanatiek trainden. Het directe gevolg hiervan is dat een 2^e team kan worden geformeerd dat in het volgende seizoen direct deel gaat nemen aan een onderlinge competitie met teams uit Eindhoven, Helmond en Den Bosch. De trainingen worden vanaf dat moment verzorgd door Michel Schellekens.

1979-1980: Het eerste sportieve hoogtepunt in het nog prille bestaan van de club: Ducks 1 wordt ongeslagen kampioen van de Afdeling Zuid-West 2^e Klasse. In een heroïsche laatste wedstrijd tegen concurrent Helmond 800 moet Ducks tot het uiterste gaan om de winst binnen te halen. Het kampioensteam bestaat uit de volgende spelers: Jan Schalkx, Gijs Durlinger (captain), Herman van de Sande, Jan Burger, Rob Schruijer, Toni den Riet, Ad Schalkx, Louis Hopstaken, Paul Schuurmans, Paul Bakker, Marc Reijnders, Sidney Buiten, Frans van Dooremalen, Pierre van Amelsvoort, Fred Steenbeeke, Joep van der Meijden en Michel Schellekens. Trainer is nog steeds Gerard Miltenburg.

Het tweede levert een prima prestatie door in de vriendschappelijke competitie als 2^e te eindigen. Inmiddels zijn er onder de supportersvereniging, die voor tachtig procent uit dames bestaat, enige fanatieke vrouwen in actie gekomen, die zelf wel eens een rugbybal ter hand willen nemen. In maart ’80, vlak na carnaval leidt dit tot de oprichting van het eerste dames-rugbyteam. De eerste wedstrijd tegen het damesteam van Breda wordt al meteen overtuigend met 66-0 gewonnen.

1980-1981: Gedurende dit seizoen wordt de overstap gemaakt van het sfeervolle “Stapelen” naar het eigenlijke thuishonk van JRC Ducks, waar de rugby-tak immers deel van uitmaakt, Essche Heike. Deze overgang heeft geen (dan wel een positieve) invloed op de sportieve prestaties van het eerste team, dat als promovendus in de Afdeling Zuid-West 1^e Klasse meteen doorstoot naar een nieuw ongeslagen kampioenschap!. Dit komt mede tot stand doormiddel van een spectaculaire overwinning op REL 2 uit Etten Leur waarbij Ducks slechts 2 punten verwijderd blijft van de magische “100 punten” grens. Het kampioenschap heeft tot gevolg dat men het volgend seizoen uitkomt in de 1^e Klasse Zuid. Het kampioensteam bestaat ditmaal uit: Fred Steenbeeke, Rob Schruijer, Ad Schalkx (captain), Herman van de Sande, Willem Kerkhof, Jan Burger, Gijs Durlinger, Jan Schalkx, Pierre van Amelsvoort, Richard Reijenga, Paul Bakker, Louis Hopstaken, Marc Reijnders, Sidney Buiten, Frans van Dooremalen en Joep van der Meijden. Naast Trainer Gerard Miltenburg heeft ook Manager Henk van Bilsen een belangrijk aandeel in dit succes.

Het eerste lustrum wordt op gepaste wijze gevierd tijdens het inmiddels traditionele Ducks-tournooi in het laatste weekend van augustus. Op zaterdag een wedstrijd tussen Oud (na 5 jaar !) en Goud (jong !), een demonstratiewedstrijd, een receptie en een groot feest in De Adelaar. Op zondag het eigenlijke tournooi, waar Ducks een knappe 2^e plaats behaalt na Anchorians (UK), die 1e worden.

1981-1982: Jeugdrugby komt nog maar moeizaam tot stand, doordat er te weinig kader binnen de club is. De spelers zijn liever zelf met het spelletje bezig dan dat zij hun kennis via het geven van trainingen overdragen aan nieuwe, jonge spelers. Het tweede team van Ducks traint gezamenlijk met het eerste, onder leiding van Gerard Miltenburg. Ducks 1 weet zich te handhaven in de 1^e Klasse Zuid.

In het najaar van 1981 worden een paar van de rugbyliederen, die na elke wedstrijd uit volle borst worden gezongen, in een studio opgenomen en uitgebracht op een heuse single! Frans van Dooremalen neemt het voorzitterschap van Henk van Bilsen ( 3 jaar ) over.

In april 1982 wordt de eerste Paastrip gehouden. Onder leiding van Manager, organisator, supporter en promotor Henk van Bilsen vertrekt een groot gezelschap van spelers, partners en supporters met bus, boot en opnieuw bus naar het Engelse Guildford voor een prachtig rugby-weekend, waarbij de diverse supporters en spelers zich ook op andere terreinen weten te onderscheiden. De terugreis staat in het teken van de mysterieuze verdwijning van Fred “De Mussels” Steenbeeke die op even wonderbaarlijke wijze weer in Boxtel opduikt.

Verrassend wint Ducks in mei daaropvolgend het Brabants Kampioenschap dat behaald wordt tijdens een tournooi in Tilburg. Na een moeizame start is het vooral de ongedwongen sfeer, zo kenmerkend is voor Ducks, die zorgt voor het opbloeien van de strijd, waardoor het team alsnog de finale haalt en daarin de gastheren van RC Tilburg verslaat.

1982-1983: In 1982 neemt Els van Griensven nu het voorzitterschap van de supportersvereniging op zich en Ton van Dooremalen wordt penningmeester.

Over het competitieverloop van dit seizoen is niet veel spectaculairs te melden. Ducks handhaaft zich opnieuw in de 1^e klasse zuid. De Paastrip gaat in april naar Gent, waar op een knollenveld wordt gespeeld. Na een feestelijke avond en een wilde nacht weten de Ducks zich toch op tijd in het rugbytenue te hijsen en de “godenzonen” uit Nelson, Engeland, die vooral indruk maken tijdens de warming-up, te verslaan in een wedstrijd waar de stukken (modder) vanaf vliegen.

1983-1984: Op het jaarlijkse Ducks-tournooi neemt voor het eerst een team deel uit Julliac, Frankrijk. Met deze club zal Ducks hierna nog verschillende uitwisselingen hebben. In het najaar viert de supportersvereniging haar eerste lustrum met een feestavond.

In oktober wordt een nieuwe poging ondernomen om het jeugdrugby in Boxtel van de grond te krijgen. Larry Bloch en in het bijzonder Hans van Stekelenburg gaan de kar trekken. Zij weten een aantal jongens in de leeftijd van 12 tot 16 jaar zo enthousiast te krijgen dat ze twee keer per week gaan trainen en binnen 6 maanden hebben ze 20 spelers tot hun beschikking die met geleidelijk aan toenemend succes hun wedstrijden spelen tegen jeugdteams uit het hele land.

Na de successen van het eerste is het nu de beurt aan Ducks 2 om een kampioenschap te vieren. Het team bestaat uit voornamelijk jonge spelers die nog maar enkele jaren rugbyen. Enkele namen: Frank van der Weiden, Ward van Miltenburg, Gerrie van Westing, Hans van Stekelenburg, Joost van Rijswijk, Stefan Grilis, Jan Schalkwijk, Arie Vorstenbosch. Door dit kampioenschap en de daarmee gepaard gaande promotie komen beide teams van Ducks een klasse dichter bij elkaar, wat gunstig is voor de zo noodzakelijke doorstroming van jonge spelers naar het eerste team. Ducks 1 behaalt een eervolle tweede plaats in de eerste klasse na Elephants uit Eindhoven.

Met Pasen reist Ducks af naar Duitsland, waar men in Dusseldorf/Willich als overwinnaar uit een tournooi met voornamelijk legerteams te voorschijn komt. In mei daaropvolgend leveren de Ducks een prachtige prestatie door de “Grote Prijs van de stad Den Bosch” te veroveren. In de 9 voorafgaande edities van dit Dukes-tournooi waren alleen teams uit het buitenland erin geslaagd de overwinning te behalen. Een beetje zuur schrijft een Bossche krant daarop dat “de hoogdravende kwalificatie “Grote Prijs van de stad Den Bosch” in werkelijkheid gewoon voor wisselbeker staat”.

1984-1985: Een groots opgezet jeugdtoernooi op Esche Heike valt letterlijk in het water, dat met bakken uit de hemel valt. De velden worden onbespeelbaar en de uitgenodigde teams van de Oysters, Dukes, RC Tilburg en RCC haken af voor wat het eerste officiële jeugdtournooi van Zuid-Nederland had moeten worden.

Op het Ducks toernooi waarmee het seizoen wordt geopend, wordt voor het eerst de “Boomstoot Trofee” uitgereikt aan de speler die het afgelopen seizoen bij de voorwaartsen als beste werd beoordeeld. Dit keer was dat Hans de Laat. Brüchem uit Engeland wordt 1e op het toernooi.

De jeugdteams draaien dit seizoen op volle toeren. Met name het Cub-team weet een aantal fantastische resultaten te boeken. In Castricum haalt het puur Boxtelse “sevens” team de Nationale titel in deze discipline binnen waarna als klap op de vuurpijl Ducks, aangevuld met enkele spelers uit Oisterwijk en Den Bosch het kampioenschap van Nederland voor Cubs 15-tallen verovert. Spelers van dit talentvolle team zijn onder anderen Jorden Boom, Stefan van der Laak, Toine van Haandel, Ralph Schüller, Walter Tielemans, Hans Wijdenes, Benito Tjokro, Kamiel Doms en Patrick Vermaessen. Training en coaching worden verzorgt door Vincent Gerris, Richard Reijenga en Hans van Stekelenburg. Laatstgenoemde doet dat op dusdanige wijze dat menigeen de cubs aanduidt als “Het Stiekel-team”.

Daarnaast is er ook een mini-team aktief, dat weliswaar minder aansprekende, maar niet minder verdienstelijke resultaten boekt. Al met al vormen dit seizoen en het daaropvolgende de meest succesvolle periode op het gebied van jeugdrugby in onze 25-jarige geschiedenis.

Het eerste team van Ducks begint het seizoen voortvarend door de eerste 3 wedstrijden te winnen zonder ook maar een punt tegen te krijgen. Door mede-titelkandidaat Waps wordt men echter teruggewezen, waarna Ducks met wisselende resultaten eindigt in de subtop van de Eerste Klasse Zuid. Na dit seizoen neemt trainer Gerard Miltenburg na 9 jaar Ducks afscheid. Hij is daarna enige tijd actief als speler bij de Dukes. De Paastrip in april naar Antwerpen-Laakdal gaat gepaard met veel chaos en gezelligheid.

1985-1986: De vereniging JRC Ducks houdt een grote sponsorloterij-aktie, genaamd “Een ton voor Ducks”, met als doel het binnenhalen van 100.000,- nederlandse guldens om de noodzakelijke eigen bijdrage aan de nieuwe accommodatie te kunnen leveren. Met succes.

Met het 10-jarig jubileum en de verhuizing naar “Munsel” in het vooruitzicht wordt een evenementencommissie in het leven geroepen die begint met het organiseren van een spektakel-weekend in de Rozenmarijnstraat met allerlei ludieke wedstrijden. Dit zal worden gevolgd door diverse activiteiten, zoals de open Boxtelse “Mens erger je niet” kampioenschappen, in de aanloop naar de feestelijkheden in augustus 1986.

Ducks 1 wordt in dit eerste seizoen zonder Gerard Miltenburg getraind door Jan Schalkx en maakt een matige seizoenstart door, mede doordat een aantal routiniers zijn gestopt en hun plaats is ingenomen door jonge spelers die moeten wennen aan het niveau. Naarmate de competitie vordert groeit men naar een steeds betere vorm en uitgerekend op de laatste speeldag wordt met een knappe overwinning op mede koploper Tilburg voor het eerst de koppositie bereikt, en daarmee het kampioenschap. Een mooi moment om het jubileum te vieren en het prachtige nieuwe complex op Munsel in gebruik te gaan nemen. Munsel in gebruik te gaan nemen. Het Kampioensteam bestaat ditmaal uit: André Tops, Bert Broekman, Hans de Laat, Vincent Gerris, Anton van Aart, Ad Schalkx, Rob Schruijer, Eric van der Laak, Pierre van Amelsvoort, Jan Schalkwijk, Bert Steenbeeke Kees Driessen, Arie Vorstenbosch, Appie Gijssens(?), Joop Mestrom en Marc Reijnders(?)

Naast de senioren, die met Pasen een trip maken naar Antwerpen, gaan ook de Colts op reis naar Engeland. Het wordt een trip die op de jonge rugbyers een grote indruk maakt. De Colts behalen tijdens het Nationale Sevens tournooi in Castricum een knappe 2^e plaats. De Junioren bereiken in Hilversum tijdens de kampioenschappen de finale, die ze echter niet weten te winnen.

In 1986 worden Henk van Bilsen en Sis van Bilsen van Roosmalen vanwege hun grote inspanningen voor de Rugbyclub/wereld tot erelid en Frans van Dooremalen tot Lid van Verdienste benoemd. Ad Schalkx is nu voorzitter na Frans van Dooremalen (5 jaar voorzitter).